sábado, 24 de mayo de 2008

ГЛАВА ДВЕ (capitulo dos)

Tashkent.
La ciudad del vicio.

Tras esas intermenibles, pero no por eso desapacibles horas en tren, llegamos a Tashkent, capital de este pais llamado Uzbekistan (para quien haya llegado tarde).

Sorpresas: Hay metro, muy bonito, por cierto, pero es imposible sacar fotos en el interior. Segundo, tras bajarnos al azar en una parada cualquiera, descubrimos un PARQUE, lo que es una sorpresa viviendo, como vivimos, en medio de un desierto. Tercero, a las viejas ucranianas les gusta mucho ir en автобус (leido aftabus). Cuarto, en Tahkent se puede comprar de todo!!!! Desde espuma de afeitar, pasando por tartas, gel de ducha, diccionarios de espanhol, calabacines... Pero para todo esto hace falta денгы (dinero), quinta sorpresa y paletada de campo que cometimos.

Tan concienciados como estamos de que para ir al banco en Urgench hay que armarse de paciencia para pasarse una hora en el edificio en tres diferentes salas, fuimos bien tempranito al Asaka Bank. Acostumbrados como estamos, nos metimos por el banco para dentro, preguntandole a un policia por “Masterdcard”. Su respuesta, un dedo, apuntando a la entrada del banco... apuntando a... UN CAJERO AUTOMATICO!!! Es que este Tashkent es mucho Tashkent.

Uno de nuestros principales propositos en esta visita era conseguir visas para Kjazajstan y Rusia. La primera conseguida, la segunda no. Nuestra estancia en la embajada kazaja fue corta y eficaz. Lo mas destacable de esta experiencia fue que conocimos a dos muchachos franceses que estan haciendo una ruta por Asia Central. Muchachos a los que nos encontramos en Samarkanda unos dias despues.

Es que a fin de cuentas, Uzbekistan no es tan grande. Por casualidad acabamos comiendo un dia con unos conocidos (un Lituano muy gracioso) y otro dia yendo al cine con otros seres de europa del este (no nos enteramos de la pelicula, by the way). Con estos ultimos seres del este (para nosotros ahora, del oeste) tuvimos que compartir mas momentos ya que nos estabamos quedando en el piso que comparten con Dani, el otro chico de Santiago que esta de Erasmus con nosotros. Sexta sorpresa, tienen lavadora!!

Para rematarla, en Tashkent hay... un parque de atracciones. Llamado Tashkentlend, aunque conocido como Disneylend. 3.50 euros la entrada, para disfrutar de una noria, un paseo del terror, una montanha rusa, un martillo giratorio, un saltamontes y un paseo en barca que obviamos. Todo esto que acabo de enumenar recubierto con herrumbre y descansando entre vuelta y vuelta veinte minutos para que no se caliente la “digamos solamente antiquada” maquinaria sovietica.

Para despedirnos, una “bonita” frase que dijo una muchacha que se sentaba detras de nosotros en la montanha rusa, justo cuando estabamos en lo mas alto del tren de salida, a punto de caer en las manos de algun dios asiatico de la suerte (y cagados de miedo, del que se disfruta).

“Красивое”.

Y la respuesta de Carlos

“И болшое”

3 comentarios:

Anónimo dijo...

Boas!!!
Weno o de que Uzbekistan non é tan pequeno...en fin,será relativo...xD
anke a decir verdade o mundo e un pañuelo!!!E como dixo certo profesor meu de instituto en resposta a esta frase.."un pañuelo si,e cheo de mocos" jajaja notase q estou aburrida e ando con parvadas,xa vedes afortunados vos q vos divertides tanto x ahí,aproveitadeo ben,pero xa vexo q o facedes...
Un biko(we dous,un pa cada un)e a coidarse

Unknown dijo...

non sabes q envexa me dades.....

repìtocho en cada comentario, xa o sei, pero.....é que é certo!!!!

gustariame estar super lonxe....ainda q non tivera lavadora jajaja, nin moitas comodidades....jeje

en fin,non escribo mais

bikos para os dous, e a coidarse!

seguide asi!non fai falta q diga mais




e por certo, non poñades as cousas en ruso, ou poñedeas en español tamen, q non mola quedarse ca intriga!ou vamos ter que esperar a que volvades para que nolo digades??joooo :(

veña, deica!

david dijo...

Bueno,

Ruben el Kazajo me hablo de vuestras aventuras por Uzbekistan, si todavia venis a Kazajstan antes del 15 de junio, podeis parar por Shymkent (la ciudad de la hierba) mucho mas bonita que Tashkent (la ciudad de la piedra).

Saludos,

David