sábado, 26 de abril de 2008

Aral si

Blooog!!!!

Ayy!!! Que estoy seguro de que nadie va a leer esta publicacion hasta dentro de unos varios días. Es que les tenemos acostumbrados a no escribir nada desde hace mucho tiempo. A ver, cuántas cosas nos han pasado en todo este tiempo.

Fuimos al mar de Aral, uno de los mayores desastres egológicos del planeta, ya que tiene nombre propio. Disculpenme si no les puedo ofrecer datos concretos a cerca de la disminucion de la superficie de este mar, o del aumento de la salinidad. Si quieren informarse, consulten la wikipedia. La fotografia adjunta es del dicho viaje, el cual disfrutamos y añoramos.

Ahora fuera de coña. El viaje fu muy interesante. Fuimos en un 4x4 desde Nukus (una ciudad que ya habiamos visitado) hasta la mismidsima costa maritima (en realidad a unos 20 metros, por peligro de hundimiento). Desde alli, anduvimos hasta el mar por un camino lleno de conchas marinas y sal. El agua estaba extremamente salada y fria, aun asi, el extrafalario eslovaco con el que vivimos decidio darse un baño. En el camino de vuelta, paramos en un pueblo que ahora esta a unos 100 kilometros del mar, Moinak. En su tiempo era el puerto mas importante del mar de Aral y tenia una economia basada en las conservas... ahora... un pastor al lado de unas ruinas de barcos (foto).

[Continua Carlos...]

Nuestro dia a dia sigue siendo estresante y divertido. Terminamos ya la primera asignatura, con excelentes resultados; en la segunda el profesor sigue siendo el mismo – Alimardon, hagan memoria... – sin embargo, en la ultima clase estaba apurado y tuvimos clase con uno de sus discípulos. El hombre, no contento con el esfuerzo que le suponia expresarse en ingles, decicio a mitad de clase contarnos su nuevo descubrimiento acerca de ‘matrix’ (no, la peli no, matrices... L). Bueno, el caso es que tras horas de trabajo, el buen hombre habia conseguido demostrar algo que nos habia explicado Barja en el primer cuatrimestre (imaginense!). Y, como mas de uno estara pensando, si, nos puso de tarea terminarlo!
Cambiando de materia, aunque no se lo crean, nuestras clases de espanhol estan arrasando. Recuerdo especialmente que en la ultima teniamos ni mas ni menos que 11 alumnos (todos voluntarios, eh? xD). Por si fuera poco, nuestra mejor alumna (disculpen que no revele su nombre, ejem, ejem.... -_-‘) nos obsequió con ‘chak-chak’, que a pesar de la visible onomatopeya, no es otra cosa que un pastel riquisisisimooo!

Bueno senhores me temo que esto es todo por hoy! Quedan muchas historias que contar, pero el tiempo es oro! De todas formas impacientense, porque en la proxima actualizacion les contaremos como fuimos de “picnic tragico” con Sanabar y familia, saludos!








2 comentarios:

Fifo's manager dijo...

dios....
naide vos ecribiu nada
k triste debe ser, k sea eu a 1º, ejejjeje

xa cho decia eu, carliños

faltas 3 meses e a xente xa non se acorda de ti, ejejej
tes suerte se ainda te kere na casa adelina, ejejejje


ui, k chunga son...

é coña


ARAL SI!

jejej
eu de bioloxia, teño k defender esto, ejejje

Unknown dijo...

Carai!
canto tempo fai q non escribiades nada!!!!
Co q mola todo o q contades, todas as aventuras,o q vos pasa, tedes q escribir mais veces, q seguro q historias tedes de sobra!!!jeje

Impresionante o do Mar de Aral,non me consigo imaxinar un mar interior, eso por un lado, e despois tamén é impresionante o desastre ecolóxico.....a foto é bastante representativa....uffff

Bueno, pois espero a vosa proxima actualización!a ver se non tarda tanto coma esta, porq iso de picnic tráxico sona interesante jajajaja

e por certo, como é q dades clases de español?dadelas na universidade?ofreceronvolo ou ofrecechedesvos?jaja, mi má,vós apuntádesvos a un bombardeo!!!!facedes ben!jeje

veña, q vos vaia ben!!!